Pan leśniczy czyta dzieciom

W ramach spotkań „Cała Polska czyta dzieciom” dnia 26 lutego Filia Biblioteki Publicznej w Kurzelowie oraz Przedszkole z Kurzelowa gościły leśniczego- pana Krzysztofa Tobiasza. Gość rozpoczął spotkanie od przeczytania opowiadania Teresy Ostrowskiej pt. „ Dzieci pani Sosny”.


Czytaj więcej...

Spotkanie z Cezarym Żakiem

W środowy wieczór 11 grudnia w Domu Kultury w Kurzelowie odbyło się trzecie spotkanie z cyklu '' Nie tylko Ranczo'' z aktorem Cezarym Żakiem.Wcześniej naszą gminę odwiedzili Paweł Królikowski( Kusy) w Koniecznie oraz Artur Barciś ( Czerepach) we Włoszczowie. Spotkanie poprowadził dziennikarz muzyczny TV Łódź Leszek Bonar.


Czytaj więcej...

Wywiad z Patrycją Fecek - laureatką Plebiscytu Sportowego 2019.

Patrycja Fecek, mieszkanka Kurzelowa - członkini OSP w Kurzelowie, zdobyła pierwsze miejsce w 68 Plebiscycie Sportowym 2019 - Świętokrzyskie Gwiazdy Sportu jako najlepsza zawodniczka w powiecie włoszczowskim. Piotr Kremblewski: _Patrycja powiedz jaką dyscyplinę uprawiasz, w jakim grasz klubie i od jak dawna? Patrycja Fecek: Od 6 lat jestem zawodniczką piłkarskiego klubu UKS Hetmanki Włoszczowa.


Czytaj więcej...
012

Reklama

reklamapusta

 

Reklama

meble

 

Osób na stronie

Odwiedza nas 17 gości oraz 0 użytkowników.

Data i imieniny

Dzisiaj jest: 7 Kwiecień 2020    |    Imieniny obchodzą: Donata, Herman, Rufin

Kurzelów w obiektywie

Wynajem sali weselnej

Rozkład jazdy busów

ROZKLAD JAZDY BUSÓW

PKS WŁOSZCZOWA

 

Rozkład jazdy na trasie WŁOSZCZOWA - MALUSZYN

 

Ważny od 04.09.2017

 

Rozkład jazdy na trasie Włoszczowa – Maluszyn

 

z Włoszczowy

 

do Kurzelowa 05:40 E 06:15 D 06:50 D,e 07:15 S 07:25 S 08:00 D 08:40 S 09:05 D,e 10:20 11:05 1,5 11:50 D

 13:00 S 13:05 D,e 14:15 D 14:25 E 14:25 S 15:25 D 15:45 S 16:20 D 17:15 D,e 22:15 D

 

do Jeżowic 07:15 13:00 15:25 S

 

do Maluszyna 05:40 E 06:50 D,e 08:00 D 09:05 D,e 10:20 E 11:05 1,5 11:50 D 14:25 E 15:25 D 16:20 D

22:15 D

 

do Gościencina 06:15 13:00 14:25 15:25 S

 

do Komparzowa 15:25 S

 

do Włoszczowy

 

do Komparzowa 07:05 S

 

do Gościencina 05:10 06:55 07:17 08:20 1,5 11:25 1,5 13:10 21:10 D

 

do Maluszyna 05:15 D 07:05 D 08:25 1,5 08:47 E 09:57 D,e 11:17 D 11:30 1,5 12:22 D,e 13:14 D

 13:17 E15:27 16:37 D,e 17:47 19:32 D,7,e 21:15 D

 

do Jeżowic 07:30 13:15 14:40 S

 

z Kurzelowa 05:23 D 06:30 D 07:10 S 07:13 D 07:29 S 07:36 S 08:35 D 08:56 E 10:03 D,e 11:26 D                                                                                                                                                            11:40 1,5 12:31 D,e 13:23 D 13:26 E 14:46 S 15:36 D 16:46 D 17:56 D,e 19:41 D,7,e 21:23 D

 

 

 

D – kursuje w dni robocze od poniedziałku do piątku oprócz świat

 

E – kursuje w dni robocze od poniedziałku do soboty

 

S – kursuje tylko w dni nauki szkolnej

 

e – nie kursuje w okresie wakacji letnich

 

1 – kursuje tylko w poniedziałki

 

2 – kursuje tylko we wtorki

 

3 – kursuje tylko w środy

 

4 – kursuje tylko w czwartki

 

5 – kursuje tylko w piątki

 

7- kursuje w niedzielę

 

INFORMACJA TELEFONICZNA 660 108 188

ŹRÓDŁO: www.pkswloszczowa.pl

 

 

Historia Kurzelowa

Nazwa Kurzelów wywodzi się od imienia właściciela miejscowości – Kurzela. Prawdopodobnie tuż po śmierci Władysława Hermana stanął tutaj gród obronny, ufundowany przez stronnika Zbigniewa, Gallusa Kurzela. W trakcie walk Zbigniewa z bratem Bolesławem Krzywoustym i zwycięstwie tego drugiego, gród ten został całkowicie zniszczony zimą 1108 roku. 

W 1136 roku powstała w Kurzelowie parafia i być może już od tego momentu miejscowość weszła w skład dóbr arcybiskupów gnieźnieńskich. Erekcji parafii dokonał papież Innocenty II na prośbę arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba ze Żnina. Arcybiskup Jakub Świnka w 1285 roku nadał osadzie prawa miejskie średzkie. 

Kilka lat wcześniej, na przełomie 1259/1260 roku, Kurzelów został prawdopodobnie zniszczony przez Tatarów. W tym okresie miasto szybko się rozwijało, do czego przyczyniły się wspomniane już prawa miejskie, a także położenie na bardzo ważnym szlaku komunikacyjnym, biegnącym z Krakowa przez Miechów, Secemin do Przedborza i Piotrkowa Trybunalskiego. O rozwój Kurzelowa dbali sami arcybiskupi gnieźnieńscy. To dzięki nim, pod koniec XII lub na początku XIII wieku, przy drewnianym kościele pod wezwaniem św. Wojciecha erygowano kolegiatę, a w 1306 roku utworzono tutaj siedzibę archidiakonatu, która obejmowała 72 parafie. 

Arcybiskup Jarosław Bogoria Skotnicki wybudował w Kurzelowie, w latach 1342-1360, nową, murowaną kolegiatę, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Starszy, drewniany kościół, istniał tutaj o wiele wcześniej i został rozebrany dopiero w XVIII wieku. W 1369 roku ten sam arcybiskup ufundował szkołę kolegiacką, która później wydała wielu znanych Polaków, tj.: Jan Muszyński (Musceniusz), Stanisław Jakobczyk (Jakobejus), Maciej Kwaśniewicz, Paweł Herka, Marcin Barszcz i Jan Brożek. 

W latach 1382-89 przebywał dość często w Kurzelowie arcybiskup Bodzanta, który rozsyłał stąd swe rozporządzenia po całej Polsce. W 1425 roku zebrali się tutaj na synodzie biskupi polscy. Kurzelów przeżywał swój rozkwit w wieku XVI i w połowie XVII wieku, kiedy to otrzymał wiele przywilejów z rąk Zygmunta Jagiellończyka i Stefana Batorego. Handlowano tutaj żelazem. Czynna była łaźnia publiczna, istniał szpital oraz przytułek dla starców i bezdomnych.

Od połowy XVII wieku zaznacza się stopniowy upadek miasta. W tym czasie miejscowość zmieniała często dzierżawców, którzy niekoniecznie dobrze zarządzali majątkiem. Kryzys gospodarczy Kurzelowa dopełniły wojny szwedzkie. Jednym z pierwszych dzierżawców był prawdopodobnie Mikołaj Rej, krewny arcybiskupa Piotra Gambrata. Zapewne niezbyt długo Rej cieszył się tą posadą, gdyż przejście na kalwinizm musiało spowodować rezygnację z tego stanowiska. Z innych dzierżawców należy wymienić Stanisława Czarnieckiego, czy Kajetana Skopowskiego. W kilkanaście lat po utracie niepodległości zlikwidowano archidiakonat kurzelowski. Kurzelów stał się siedzibą dekanatu do 1867 roku, kiedy to utworzono dekanat włoszczowski. W 1805 roku miasto zostało włączone do nowoutworzonej diecezji kieleckiej, a potem krakowskiej (w 1883 roku ponownie do kieleckiej). W czasie powstania styczniowego mieszkańcy Kurzelowa brali w nim czynny udział. Konsekwencją była utrata praw miejskich w 1869 roku. Rząd carski puszczał majątek ziemski Kurzelowa w dzierżawę. Gospodarowali tutaj między innymi Kuleszyńscy, Kozłowscy, Rogozińscy. W 1915 roku miejscowość opuścili Rosjanie. Na ich miejsce przyszedł kolejny okupant – Austriacy, a po nich Niemcy. W 1918 roku Kurzelów został wyzwolony. W czasie II wojny światowej tutejsza ludność brała udział w akcjach konspiracyjnych. 27 listopada 1943 roku Niemcy spacyfikowali wieś. Rozstrzelano 18 mężczyzn w piaskowni obok cmentarza, dwóch obok swoich domów, a 4 wywieziono do obozu koncentracyjnego. Kurzelów został wyzwolony w styczniu 1945 roku.

Autor: Michał Piorun

http://michalpiorun.home.pl/page18.php?post=13

Kurzelowskie bunkry

W lesie między Kurzelowem a Pękowcem zachowały się pozostałości bunkrów-ziemianek, które służyły za schronienie żołnierzom AK w ostatnią wojenną zimę.

 

Warowny obóz w trudno dostępnych lasach włoszczowskich zbudowali w maju i czerwcu 1944 roku żołnierze z oddziału Mieczysława Tarchalskiego "Marcina". Na jego lokalizację wybrano niewielkie piaszczyste wzgórze, w pobliżu strumyka z czystą wodą. Budowę prowadziło około 30 partyzantów. Z dostarczonych przez leśników drewnianych bali i desek powstały konstrukcje bunkrów, które częściowo zostały wkopane w ziemię, a z boków i z góry obsypane grubą jej warstwą. Następnie zamaskowano je mchem i inną roślinnością tak, że z zewnątrz przypominały często spotykane w lesie pagórki.

Właściwy obóz tworzyły cztery bunkry tworzące niewielki czworobok w kształcie kwadratu. Od jego wewnętrznej strony znajdowały się schodki prowadzące do środka. Od zewnątrz natomiast niskie, ale szerokie okienka umożliwiające ostrzeliwanie się. Każdy bunkier miał około 16 m kw. powierzchni. Jego wyposażenie stanowiły piętrowe prycze dla kilkunastu ludzi, stolik i ławy, a także piecyk. Nieco oddalony od obozu był piąty bunkier, w którym przechowywano broń i amunicję. Aby dostać się do niego, należało podnieść drzewko, które rosło w umieszczonej nad włazem drewnianej skrzynce z ziemią.
Bunkry te nie okazały się potrzebne partyzantom do obrony. Służyły im natomiast jako schronienie podczas ostatniej wojennej zimy, kiedy to kwaterowało w nich około 60-70 żołnierzy 74. Pułku Piechoty Armii Krajowej. 6 stycznia 1945 roku przebywał tam gen. Leopold Okulicki "Niedźwiadek", ostatni komendant główny AK wraz ze swoim sztabem. Nad pozostałością jednego z bunkrów umieszczona jest tabliczka informująca, że tu gościł. Nad drugim widnieje napis, że to bunkier Marcinaków, a nad trzecim, że Marciaków oraz mała kapliczka na drzewie.


Do dziś z bunkrów zachowały się zarośnięte zagłębienia w lesie z resztkami ziemnych obwałowań. Stanowią cenną pamiątkę po żołnierzach AK. 300 m na południe od nich na niewielkiej polanie znajduje się poświęcony im pomnik. Na głównej tablicy umocowanej na dużym głazie czytamy: „W dowód pamięci ostatniemu dowódcy AK gen. »Niedźwiadkowi « L. Okulickiemu, szefowi sztabu płk. »Wirowi” J. Bokszczaninowi, poległym żołnierzom w latach 43-45 bat. Las mjr. »Marcina « inż. les. Tarchalskiego oraz żołnierzom 74. PP AK”. Niżej na betonowej podstawie tablica z pseudonimami i nazwiskami dowódców oddziałów stacjonujących w leśnych bunkrach.

Jest wśród nich wymieniony powtórnie "Marcin" Tarchalski. Urodził się w 1903 roku w Gidlach k. Radomska, z wykształcenia był leśnikiem. W 1943 roku uczestniczył w kursie dywersji prowadzonym przez cichociemnego Jana Piwnika "Ponurego" w Górach Świętokrzyskich. Następnie dowodził oddziałem w obwodzie włoszczowskim AK, który przeprowadził wiele udanych akcji dywersyjnych. Uczestniczył w ostatniej odprawie oficerskiej z gen. Okulickim 16 stycznia 1945 roku w leśniczówce Martynnik k. Włoszczowy, poprzedzającej rozkaz o rozwiązaniu AK. Aresztowany wkrótce przez NKWD został wywieziony do łagru za kołem polarnym. Wrócił do Polski jesienią 1947 roku, pracował w leśnictwie. Ponownie aresztowany w maju 1950 roku przez UB, był więziony przez sześć lat. Po wyjściu z więzienia przeniósł się do Szczecina, gdzie znów pracował w leśnictwie. Tam zmarł w 1981 roku i został pochowany. Jest autorem monografii "Kaktus - Włoszczowski obwód AK" oraz wspomnień "Na ścieżkach małej wojny".



Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Żródło: http://kielce.gazeta.pl/kielce/1,35255,9986583,Odkrywamy_Swietokrzyskie___warowny_oboz_partyzancki.html#ixzz1v9xiBFVS


Kurzelowski kościół

Zespół kościoła kolegiackiego pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP. Kościół ( do 1818 roku kolegiacki, następnie parafialny) murowany z ok. 1360 roku.

Dzisiejszy Kurzelów, spokojna i cicha osada leżąca kilka kilometrów na zachód od Włoszczowy, wcale nie sprawia wrażenia miejscowości, która w średniowieczu nierzadko pełniła rolę kościelnej stolicy Polski. Na tutejszym dworze arcybiskupim przebywali wtedy często metropolici polscy, tu w roku 1425 na synodzie polski episkopat sformułował program zwalczania herezji.
Wśród dóbr arcybiskupich Kurzelów znalazł się po roku 1136, lecz raczej nie później niż w końcu tegoż stulecia. Najgłębiej „w mroki średniowiecza” cofa dzieje osady Rawita Witanowski, powołując się na referat profesora Potkańskiego. Pisze, że wzmianka w kronice Galla o zamku „castrum Galli i castrum, quod Gallus fecent”, którego zburzenia domagał się Krzywousty od pokonanego w roku 1109 Zbigniewa, dotyczy Kurzelowa (gallus to po polsku kogut, kur lub kurzel). W roku 1254 arcybiskup gnieźnieński Fulko (zwany też Pełką) wystawiał dokumenty w swoim kurzelowskim dworze, zaś w roku 1260 odnotowano Leonarda, kanonika kurzelowskiego – z czego dowód, że musiała tu wówczas istnieć kapituła kolegiacka. Miasto na prawie niemieckim lokowano na początku lat 80. XIII stulecia – inicjatorem był arcybiskup Jakub Świnka. W czasach kazimierzowskich Kurzelów był już miastem nieźle rozwiniętym: „…civitas cum foro et decima septimana thelonei…et cum fabrica ferri Szup dicta…”. Na rozwój Kurzelowa – oprócz czynników „kościelnych” wpływ miał rozwój przemysłu górniczego i drzewnego a także położenie na szlaku z Krakowa do Radomia i Przedborza. W najpomyślniejszym dla miasta wieku XVI tutejszy handel skupiał się nie tylko wokół karczem, których sam tutejszy archidiakon miał w roku 1548 aż osiem, ale także wokół jarmarków, których było wówczas cztery. Nie tylko handlem słynął Kurzelów. Założona przy kolegiacie szkoła dała podstawy wiedzy późniejszym profesorom i rektorom Krakowskiej Wszechnicy, a najsłynniejszym z kurzelowian tego okresu był Jan Brożek (z łacińska Broscius), doktor filozofii i medycyny, krakowski kanonik, sławny matematyk i astronom.
Pierwotny kurzelowski kościół kolegiacki był budowlą drewnianą i patronował mu św. Wojciech. Pochodził chyba z wieku XI lub XII a z całą pewnością istniał w roku 1254, gdy wynoszono Bogufała na biskupstwo poznańskie. Rawita pisze: „Dla zwiększającej się w miasteczku ludności dawny kościół okazał się za ciasnym. Do wzniesienia okazalszej świątyni przystąpił około roku 1360 Janisław Bogoria Skotnicki, arcybiskup, zmurowawszy ją z cegły palonej i ciosowego kamienia, w postaci jaką dotąd, pomimo wieków zachowała”.
Zbudowany przez Skotnickiego gotycki kościół ma kwadratową nawę ze sklepieniem o żebrach wspartych na jednym, centralnym filarze. Prezbiterium jest od nawy węższe, wydłużone, dwu- i półprzęsłowe, wielobocznie zamknięte. Przy nim od północy dostawione są zakrystia i przedsionek, przebudowane w 1. połowie XVII stulecia, a które pierwotnie były zakrystiami: kanonicką i wikariacką. Przy nawie od strony północnej znajduje się kwadratowa kaplica Matki Boskiej, dobudowana zapewne w wieku XVII, a od zachodu neogotycka kruchta – jedyny zdecydowanie późniejszy (z lat 1887 – 92) element kurzelowskiej świątyni.
Oprócz wielu detali gotyckich, zachowały się też (choć niezbyt liczne) bardzo stare elementy wyposażenia, a wśród nich gotycka chrzcielnica wykonana z brązu w roku 1414, zdobiona herbami i napisami.

Żródło:  http://dawnekieleckie.pl/kurzelow-kosciol-pokolegiacki/ 

Meble na wymiar

 

www.meblostan.kurzelow.pl

Godziny Mszy Św.

Godziny Mszy Świętych w Kurzelowie: 

 

poniedziałek, wtorek, czwartek - 7:00

środa, piątek -7:00 i 17:00 (czas zimowy), 18:00 (czas letni)

niedziela - 8:00, 11:00, 12:30, 16:15 (16:00 w okresie Wielkiego Postu)

 

Na Mszy popołudniowej czyli o godz. 17:00 (czas zimowy), 18:00 (czas letni)

- każdego 13 dnia miesiąca odprawiane jest nabożeństwo do Matki Boskiej Fatimskiej 

- w maju nabożenstwo majowe

- w październiku nabożeństwo różańcowe

Kontakt

Email : Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 
 kurzelow.pl

social